Verenigingen

Bijgewerkt: mei 5


Waar ik van hou? Verenigingen, verenigingen, verenigingen. Of het nou de Burgerlust, de Rempetempers, LHC, de Tempeleers of de spaarclub Juliana is, je hebt te maken met energieke vrijwilligers - de spillen. Een vereniging maakt je slimmer en rijper, en als het een sportvreeniging betreft, dan is dat voor je lijf - buiten het sociale - ook nog eens mooi meegenomen.

De tegenwoordige maatschappelijke ontwikkelingen zijn voor verenigingen bijzonder ongunstig. Immers, om maar wat te noemen, is er t.o.v. 20 / 30 jaar geleden sprake van

-- veel meer verschillende verenigingen die om een afnemend ledenpotentieel 'touwtrekken';

-- verdwijnende middenstand (de potentiële sponsoren);

-- minder ledenaanwas door toenemend ikke ikke ikke;

-- 3/4//5 ploegensystemen bij werkgevers, waardoor een de vaste clubavond of middag per week moeilijk aan te houden is.


Ikzelf doe ook al jarenlang aan verenigingen, ben er op het moment bij 3 aangesloten als bestuurslid, en ik som ze hier even op met hun pijntjes.

de Eygelshovense tennisclub! 4 banen in de categorie 'advantage redcourt'. Het ledenaantal bedraagt ruwweg zo'n 2% van de dorpsbevolking, waar landelijk meer dan 4% geldt, raar maar waar. Toen ik in 1984 begon waren er nog 2 clubjes (op toen 2 banen!) met opgeteld dik meer dan 200 leden. Zeker is het de vergrijzing die ons ledental parten speelt - maar we hebben ook een jeu de boules clubje op het terrein, voor de minder fysiek ingestelden! En tennis bij T.C.L.E. is klasse!

Het Eygelshovense jeugdkoor! Bestaat uit een kinderkoor en een jongerenkoor. Het ledental van het kinderkoor schommelt de laatste jaren tussen de 10 en 20, het jongerenkoor rond de 10. Het kinderkoor wordt al sinds jaar en dag live begeleid door Danny "Last" Heidenrath, op het keyboard. Mijn vriendin Johanny is hier de dirigente, en mijn 2 zoons zijn lid, dochterlief is lid geweest. Zingen, muziek, dat hoort bij jeugd - net als met mes en vork leren eten! Aan de plaatselijke basisschool is enkele jaren geleden (zonder overleg met of ook maar kennisgeving aan ons koor) ook een koor gestart, tijdens gratis naschoolse opvang. Scouting, hockey, dansen - een greep uit de andere concurrerende clubjes, maar, we zijn niet klein te krijgen!

De Zuid-Nederlandse Golfbiljart federatie, bij het team van vereniging 'd'r I'! We hebben het hier over de spannendste biljartsport ter wereld, de vijf witte ballen tegen de vijf rode. Risico afweging, verdediging en aanval gecombineerd - het zit er allemaal in. De Z.N.G.F. competitie is van 5 klassen in 30 jaar tijd helaas teruggelopen naar één klasse, wat alles te maken heeft vooral met de terugloop van het aantal cafés en cafébezoekers, en natuurlijk met de concurrentie van andere biljartsporten. Rondom Echt (N.G.B.) en in België wordt deze sport overigens ook nog fanatiek beoefend.


En ik moet eerlijk bekennen, dat als de tijd het zou toelaten, mijn gezinsleden en ik waarschijnlijk nog bij meer clubjes zouden aansluiten. Voor de leut bij een voetbalteam meedoen, of met de harmonie mee uittrekken. Gedeelde vreugd is dubbel, en dat is bij iedere vereniging in essentie terug te vinden. Ik zet in deze blog wat gedachtegangen op een rijtje. Wat mogelijkheden tot inzetten van een opwaartse trend van lidmaatschappen bij verenigingen.


-- De overheid heeft vele potjes waarmee het verenigingsleven gestimuleerd wordt (bv. VSB fonds, gemeentelijke subsidie). Met die centjes, mits goed onderbouwd natuurlijk, kan er campagne gevoerd worden. Die leden die je niet hebt maar wel zou willen hebben, waar zijn die? De beste verdediging is de aanval. Zoek de kanalen op (wellicht virtuele kanalen zoals de sociale media) en laat je club zien en horen. Het principe van de reclame of ook de propaganda: boodschappen de wereld in slingeren over je club. Het hoeft niet eens (veel) geld te kosten. Besticker het hele dorp, en spam de servers van sociale media vol. Het einddoel daarbij: mond op mond reclame.


-- Als het gaat om aanwas van leden, gaat het veelal om jeugd. Jeugd staat onder invloed van ouders. Het wel of niet bij een club gaan is vaak aan hen toe te schrijven. Stimulerende werking (bv. ouder(s) is/zijn zelf lid of zien het nut in), of niet-stimulerend (bv geen budget / tijd om te brengen). Sommige ouders moeten over de streep getrokken worden, en simpel overbrugbare factoren geld en tijd moeten geëlimineerd worden daarbij. Stel in ieder geval een kanaal ter beschikking (e-mailadres, telefoonnummer, vertrouwenspersoon) waar mensen de specifieke reden kwijt kunnen waarom ze hun kroost niet bij een club kunnen plaatsen. Los het vervolgens op (anderen halen en brengen de kroost van / naar de repetitie, bv om de andere week, of doe wat met de contributie). Dit alles, om de categorie "wil wel maar kan niet" erbij te halen.


-- Nu een misschien wat vreemde overweging, die wat moeite en wellicht ook geld kost.

De tegenwoordige tijd heeft net als elke periode of generatie, een soort van vaste kenmerken, culturele pijlers. Bijvoorbeeld hangen er op een toenemend aantal plekken beeldschermen. In mijn favoriete (lunch)-pizzeria, in het ziekenhuis, bij de afhaalchinees, de Shoarmazaak en in de voetbalkantine. De moderne mens moet gevoed worden met beelden, moet constant geamuseerd / geprikkeld worden; elektronica where ever you go. Op zijn Amerikaans. Nu, de opgave in dit geval zou zijn: zorg dat jou club ook die beeldschermen en mogelijk andere culturele pijlers biedt. Indien mogelijk, zorg dat je club op de beeldschermen van anderen te zien is, daarbij positiviteit uitstralend. In het onderbewustzijn wordt jou club dan geassocieerd met het goede gevoel.

Beeldschermen, één voorbeeld. Ander voorbeeld: uniformen. Er gelden hele andere criteria als een halve eeuw geleden. Bevallen alle verenigingselementen je leden wel, of weerhouden ze potentiële leden van een lidmaatschap? Vergeet niet waar nodig te vernieuwen. Overtuig je clubgenoten van het nut. Tradities zijn een mooi goed! Maar laat ze je club niet de kop kosten.

-- Mensen (die principieel de verplichtingen die bij het lidmaatschap van een vereniging horen niet willen aangaan, hebben al altijd bestaan. Om hen over de streep te trekken - die moeite kun je uiteraard sparen. Recenter is de concurrentie van al waarvoor je enkel een telefoon, tablet, gaming console of tv nodig hebt. Geen contributie, je hoeft niet de deur uit, geen uniform aan - zonder je pyjama uit te trekken kun je in de fantastische fantasiewereld instappen op een tijdstip dat jou uitkomt. Van kinderen hebben de ouders geen last meer, ze maken geen kleren vies, kosten nauwelijks iets en vooral, je hebt er geen last van. Vragen stellen kan immers bij Google. Wat we hiertegen nodig hebben is in feite een anti-campagne van overheidswege, net als bv. er een anti-rook campagne is ingezet. Dit is de rigoureuze variant van punt 1 van deze opsomming.

De mensen moeten erop gewezen worden hoe ongezond (fysiek en psychisch) hun gedrag is. Van mijn part hetzelfde sprookje toepassen als bij genoemd rookverbod is gebeurd: een sticker erop dat het gebruik ongezond en uiteindelijk dodelijk is. De algemene consensus ombuigen aan de hand van een campagnespreuk zoals: doe iets nuttigs! of: stop tijdverspilling! Of: denk aan je nek! Een uurtje per dag gemiddeld bv. kan geen kwaad - het gaat hier echter over de E-lifestyle, die we moeten bestrijden. De boodschap aan de politiek is duidelijk. Hef dikke belasting op al dat spul, maak het peperduur, zet foto's van gare types op de verpakking en begin rechtszaken tegen de producenten. Natuurlijk is er nog veel meer mogelijk.


-- Waar ik bij het vorige punt feitelijk een negatief argument aandroeg, het laatste is in ieder geval weer positief. Nu de invloed van de kerk of opa en oma tot bijna nihil zijn gedaald, zullen we zelf een reclamezuil moeten zijn voor onze vereniging.

Ieder lid moet doordrongen zijn van het besef dat het gaat om het voortbestaan, maar om te beginnen moet iedereen het verenigingsdoel hoog in het vaandel hebben staan. Thema's rondom de vereniging zijn belangrijk. Belangrijker als al het nieuws, belangrijker als filmpjes van onbekenden. Het is belangrijker dat Tom in 3 sets van Willie gewonnen heeft, dan een Mad Libs filmpje over de een of andere Amerikaanse baby. Dat de scouting op kamp gaat in Posterholt is belangrijker dan dat Verstappen 4e staat in de kwalificatie voor de GP van Japan.


Verenigingen - ze gaan over tastbare dingen die je kunt beïnvloeden. Deze vergroten je levensgeluk. Er zijn ook genoeg dingen die niet tastbaar of beïnvloedbaar zijn, en ten koste gaan van je levensgeluk. Denk erover na, stop de virtualiteit, start de realiteit.

Net als je aanwezigheid bij een optreden van Ronnyron: ga bij een vereniging, wees erbij, en doe mee!


0 keer bekeken

© 2020 designed by Ronnyron

+31 6 50 51 81 04

Start een chat met Ronnyron